.gif){kind=small}
Artykuły
Potrzeby przedsiębiorstw rynku odzieżowego względem rozwiązań IT
Krótka charakterystyka branży odzieżowej
Branża odzieżowa jest jedną z bardziej złożonych na rynku. Mimo, że stosuje się w niej wiele modeli biznesowych, charakteryzuje się kilkoma podstawowymi cechami. Rynkiem odzieżowym rządzą klienci, gdyż to oni wymagają dużej różnorodności towarów i szybszej ich wymiany. Oczekują też ciągłego dostępu do - sobie właściwych i oczekiwanych - towarów w pożądanym kolorze i rozmiarze, w dogodnym dla nich miejscu. Po drugie, rynek charakteryzuje się złożonym system łańcucha dostaw. Od jego początku, tj. od projektowania, poprzez produkcję i sprzedaż, łańcuch dostaw musi zapewnić, że sklepy posiadają towar, który chce kupić klient. Cechą charakterystyczną staje się globalizacja łańcucha dostaw i złożoność logistyki. Często koszty pracy i koszty transportu determinują miejsce produkcji, a coraz częstszym zjawiskiem jest outsourcing produkcji odzieżowej, dodatkowo rozproszony w wielu fabrykach i wielu krajach. Zatem harmonogramowanie przygotowania kolekcji, cięcie, szycie, podwykonawstwo, transport, a dalej ich synchronizacja z dostawą materiałów i dodatków, staje się wyjątkowo złożone.
Projektowanie i wprowadzenie nowego towaru do sprzedaży zajmuje dużo czasu. Poprzez konieczność realizacji wielu kroków przedprodukcyjnych, włączając projektowanie, selekcję producenta, wybór i zakup materiałów i dodatków, specyfikacje i próbki, branża odzieżowa cierpi na bardzo ograniczony czas realizacji. Decydujący wpływ na to zjawisko ma również krótki cykl życia produktów, związany z sezonowością i trendami mody – naturą branży. Nawet dla kolekcji powtarzalnych, gdzie cykl życia produktu wydłuża się, dochodzi do zmian w projekcie, kolorze, rozmiarze, itd.
Wymogiem branży jest konieczność zarządzania wielowariantowością towarów (mix kolorów, rozmiarów, cech). Istotą przewagi konkurencyjnej, przejawiającej się osiąganiem określonego poziomu przychodów i marży, jest sprzedaż kolekcji odzieży w różnych segmentach. Od tzw. basic lines, poprzez medium – tzw. priced high street brands, a kończąc na tzw. high fashion brands. Te pierwsze charakteryzują się najniższą marżą pokrycia kosztów i koniecznością posiadania ciągłych stanów magazynowych – producent i dystrybutor nie może pozwolić sobie na ich brak. Balansowanie stanami magazynowymi (ang. replenishment) oznacza taki ich poziom, który zapewni ciągłość obsługi klientów oraz pewność, że nie zostanie się z niechcianym towarem.
Jeśli firma chce osiągnąć sukces, poszczególne segmenty odzieży muszą być adresowane do indywidualnych, dobrze rozpoznanych grup klientów.
Trendy rynku odzieżowego
Aktualnie w branży odzieżowej obserwuje się trend wzrostu liczby kolekcji w roku. Dla detalisty oznacza to wyższą prowizję; dla klienta – wyższą różnorodność towarów, dla producenta i dystrybutora – zwiększanie liczby wysyłek w roku i konieczność lepszej synchronizacji większej liczby dostaw w roku, zgodnie z potrzebami klientów. Wadą tego trendu są dodatkowe wymagania wobec łańcucha dostaw, tj. skrócenia czasu „time-to-market” (od projektowania do dostawy), skrócenia „lead time”, tj. czasu dostawy i wyższej precyzji dostaw.
Po drugie, widoczny jest wzrost oczekiwań klienta wobec obsługi związanej z dostawą towaru na czas, co wymusza od wszystkich uczestników łańcucha dostaw, tj. od projektanta do detalisty, koncentracji nad realizacją i niezmienianiem założonych terminów. Oznacza to również konieczność ciągłego posiadania towaru w sklepie i/lub magazynie, właściwego dla klienta, a zatem posiadania przez przedsiębiorstwo precyzyjnej informacji o potrzebach i preferencjach klienta. W branży odzieżowej usługi będące wartością dodaną stają się normą. Przykładem są towary wysyłane do sklepów na specyficznych wieszakach, z kodami kreskowymi, z cenami i odpowiednio opakowane. Większa część tych usług nie jest już wykonywana w sklepach, ale w centrach dystrybucji. Zauważamy, że granica pomiędzy producentem a detalistą zaciera się. Dystrybutorzy lub detaliści nie ograniczają się już tylko do zakupu kolekcji, ale są obecni u producentów i zarządzają łańcuchem dostaw. Ważna nadal pozostaje kwestia zachowania zgodności towarów z prawem i normami jakości. W przypadku przenoszenia produkcji odzieży do krajów o niższych kosztach, wzrasta znaczenie kontroli zgodności towarów z prawem oraz normami jakościowymi.
Kolejnym trendem obserwowanym w przemyśle odzieżowym jest wzrost znaczenia handlu elektronicznego (e-handlu). Przedstawiciele handlowi, agenci, sklepy mają możliwość wprowadzania zamówień na bieżąco poprzez Internet. Z drugiej strony producenci udzielają kontrolowanego dostępu partnerom biznesowym do informacji o stanach magazynowych, czy statusie realizacji zamówienia przez Internet. Również klient końcowy staje się czynnym uczestnikiem tego zjawiska, poprzez możliwość zakupu odzieży w sklepach internetowych, często będących dodatkowym kanałem dystrybucji dla producentów i dystrybutorów.
Wybrane potrzeby branży względem rozwiązań IT
Ze względu na ciągłą presję rynku na skracanie czasu przygotowania produktu i dostawy do klienta, przedsiębiorstwa powinny zacząć wykorzystywać narzędzia informatyczne już na etapie planowania i przygotowania kolekcji (etap przedprodukcyjny), w celu rejestrowania wszelkich danych o jego rozwoju i kontrolowania punktów krytycznych w procesie rozwijania produktu. Do tego służą systemy zarządzania cyklem życia produktów (z ang. Product Lifecycle Management - PLM). Kompleksowo wspierają one firmy w procesie tworzenia i rozwoju produktów od momentu koncepcji, poprzez projekt i produkcję. Oferują między innymi funkcjonalności związane z tworzeniem koncepcji i projektowania oraz dokumentowania produktu (z ang. Product Data Management – PDM), rozwojem produktów (zarządzaniem zmianą i wariantowością), zarządzaniem portfelem produktów, zarządzaniem procesem produkcji, obiegiem pracy (ang. Workflow), jak również zarządzaniem i badaniem zgodności produktów z wymogami prawnymi. (przyp. red.: Zobacz więcej o systemach PLM)
Branża odzieżowa potrzebuje również odpowiednich rozwiązań do planowania łańcucha dostaw. Systemy Zarządzania Łańcuchem Dostaw (z ang. Supply Chain Management - SCM) są wykorzystywane do koordynacji i zarządzania przepływem towarów i usług od dostawców do klientów (w tym: producentów, sprzedawców, hurtowi i klientów detalicznych). Systemy tej klasy znajdują zastosowanie w zarządzaniu popytem, magazynami (w tym WMS – Magazynem Wysokiego Składowania oraz kody kreskowe i RFID), logistyką, transportem oraz innymi aspektami dotyczącymi przepływu towarów i usług czy transformacji materiałów dla ostatecznego wykorzystania przez klientów. (przyp. red.: Zobacz więcej o systemach SCM). Celem głównym ich stosowania jest synchronizacja dostaw towarów do określonych sklepów na wymaganą datę. Ważne staje się zatem planowanie łańcucha dostaw w trybie długo – średnio i krótkookresowym. Operacyjne planowanie łańcucha dostaw powinno być wykorzystywane do synchronizacji obiegu towarów dostaw na bieżąco (codziennie).
Standardem w branży jest już planowanie i prognozowanie łańcucha dostaw przez wszystkich uczestników rynku odzieżowego. Stało się to możliwe dzięki elektronicznej wymianie danych, u podstaw której leży Internet, XML i EDI. Korzyścią jest możliwość monitorowania całego procesu przez wszystkich uczestników łańcucha dostaw, przy jednoczesnym ograniczeniu kosztów związanych z koniecznością ręcznej dystrybucji danych.
W branży odzieżowej istotną kwestię stanowi zarządzanie zapasami przez dystrybutora (VMI – vendor – manager inventory). Koncepcja zarządzania zapasami magazynowymi wymyślona została dla ograniczenia „złego” zatowarowania (ang. replenishment), w której popyt i podaż są rejestrowane i analizowane jednocześnie przez centrum dystrybucji, a obecnie nawet na poziomie sklepu. Podaż – od producenta, popyt – ze sklepów. Producent ma kontrolowany dostęp do danych dystrybutora/ sklepu.
Ostatnim ogniwem łańcucha dostaw jest nabycie towaru przez klienta ostatecznego. Dzieje się to zarówno w trybie hurtowym, jak i detalicznym. Dystrybutorzy odzieży, z uwagi na specyfikę obsługi klienta detalicznego (np. konieczność sprzedaży towaru i jego rejestracji bez względu na ograniczenia technologiczne rozwiązań IT), mają do wyboru najczęściej dwa modele rozwiązań, ze wszystkimi ich wadami i korzyściami. Rozwiązanie homogeniczne, tj. w przypadku gdy system sprzedaży detalicznej (ang. Point Of Sales) jest integralną częścią systemu SCM lub ERP lub rozwiązanie heterogeniczne, tj. gdy rozwiązanie IT składa się z niezależnych systemów POS i SCM/ERP, współpracujących na bazie przesyłania paczek z transakcjami.
W niniejszym artykule zasygnalizowano wyłącznie niektóre aspekty specyfiki branży odzieżowej oraz przykłady rozwiązań IT, które aktualnie stanowią o sukcesie rynkowym przedsiębiorstw odzieżowych. Inwestycje branży odzieżowej w rozwiązania IT powinny podnieść satysfakcję klienta końcowego, poprzez dostępność właściwego towaru, we właściwym miejscu i czasie. Zastosowanie systemów informatycznych wzbogaconych dodatkowo o systemy prognostyczne i analityczne, powinno zredukować czas od projektowania kolekcji do jej dostawy, poprawić poziomu stanów magazynowych, a także ograniczyć koszty i osiągnąć wzrost marż pokrycia.
Opracowanie: decyzje-IT.pl
