Artykuły
Definicja zakresu a strategia wdrożenia
Precyzyjne określenie zakresu wdrożenia jest kluczowe zarówno dla firmy wdrożeniowej, jak i przyszłego użytkownika systemu. W interesie obu stron leży staranne przeprowadzenie tej części projektu, ponieważ zakres:
- będzie podstawą opracowania kolejnych parametrów projektu:
- strategii wdrożenia: pełna implementacja, roll-out, wdrożenie wieloetapowe,
- budżetu: na podstawie szczegółowego zakresu projektu można określić faktyczną wymaganą liczbę dni pracy konsultantów firmy wdrożeniowej,
- harmonogramu: definicja „kamieni milowych” oraz głównych dat projektu (początek/koniec każdej fazy); kompletny harmonogram składa się ze szczegółowego planu na bieżącą fazę projektu oraz planu ramowego dla kolejnych etapów,
- pozwoli zdefiniować i zarezerwować z odpowiednim wyprzedzeniem zasoby niezbędne do realizacji przedsięwzięcia (członkowie zespołów roboczych, infrastruktura techniczna itp.),
- umożliwi klarowny podział obowiązków i odpowiedzialności pomiędzy wszystkimi uczestnikami projektu (klient, konsultanci, ewentualnie inne zaangażowane strony),
- umożliwi systemową kontrolę przebiegu wdrożenia oraz wykorzystania budżetu.
Kto bierze udział w określaniu zakresu wdrożenia?
Nie ma żadnej złotej reguły określającej, kto w danej firmie ma brać udział w definiowaniu zakresu wdrożenia systemu zintegrowanego. Na ogół jest to kadra kierownicza, dyrektorzy, rzadziej zarząd. Idealne jest rozwiązanie, gdy możliwe jest wyłonienie tzw. właścicieli procesów (BPO – Business Process Owners), którzy dysponują wiedzą ekspercką o funkcjonowaniu poszczególnych obszarów firmy, mogą podejmować decyzje w zakresie zmian procesów oraz potrafią określić, czy i jak dany proces powinien być odzwierciedlony w systemie informatycznym.
Prace nad definiowaniem zakresu są wieloetapowe, rozpoczynają się od ogólnego zakresu (np. które spółki w grupie będą objęte wdrożeniem) i są stopniowo precyzowane.
Precyzyjne określenie zakresu wdrożenia jest kluczowe zarówno dla firmy wdrożeniowej, jaki i przyszłego użytkownika systemu
W każdym przypadku biorą w nich udział konsultanci wiodący firmy wdrożeniowej. Świetnie, jeśli konsultanci znają branżę i prowadzili już projekt w firmie o podobnym charakterze. Konsultanci pracują z użytkownikami kluczowymi, kierownikami działów, właścicielami procesów. Następnie zakres, opracowany dla danego obszaru (modułu SAP) zostaje skompilowany w formie jednego dokumentu i podlega weryfikacji i zatwierdzeniu przez kierownictwo projektu.
Kiedy zdefiniować zakres wdrożenia?
Według metodyki stosowanej przez BCC określenie zakresu wdrożenia odbywa się w tzw. fazie 0 projektu – Analizie przedwdrożeniowej. Faza ta po-przedza zatwierdzenie oferty przez klienta i rozpoczęcie przygotowania projektu. Przeprowadzenie tej analizy w sposób systematyczny i wspierany przez metodykę wdrożeniową pozwala na lepsze przygotowanie ofert, których kluczowym elementem jest zakres wdrożenia.
Zdarza się, że zakres wdrożenia jest ustalony odgórnie (np. w projektach typu roll-out). W tych przypadkach w fazie projektowania koncepcyjnego zamiast definicji zakresu należy wykonać weryfikację zakresu.
Metody określania zakresu
W chwili rozpoczęcia definiowania zakresu wdrożenia istotne jest, aby właściciele procesów, użytkownicy kluczowi lub kadra zarządcza była zaznajomiona z możliwościami i obszarami funkcjonalnymi systemów SAP.
Należy pamiętać, że rozwiązania SAP to nie tylko ERP, lecz cała rodzina produktów, obejmująca sys-temy CRM, SCM, BW i inne. Spełnienie wymagań firmy może wymagać równoległego i skoordynowanego wdrożenia dwóch lub większej liczby tych rozwiązań. Bardzo pomocne jest zorganizowanie szkolenia przekrojowego, prezentującego wszystkie naj-ważniejsze procesy i funkcje systemu w konfiguracji standardowej. Praktykowane są również wizyty referencyjne w zakładach o podobnym charakterze produkcji.
Definiowanie zakresu polega na dzieleniu głównych elementów projektu określonych na ogólnym poziomie (rachunkowość, zaopatrzenie, sprzedaż itp., którym odpowiadają poszczególne obszary funkcjonalności systemów SAP) na mniejsze, łatwiejsze w zarządzaniu komponenty. Taka dekompozycja zwiększy dokładność oszacowania kosztów, terminów i zasobów. Kolejnym krokiem jest podjęcie decyzji, czy dany element procesu wchodzi w zakres wdrożenia.
Dobrym zwyczajem przy definiowaniu zakresu jest gromadzenie dokumentacji określającej obecne (lub docelowe – w momencie zakończenia wdrożenia, jeżeli są planowane zmiany) struktury organizacyjne, zakresy danych, liczbę przetwarzanych dokumentów, ograniczenia oraz założenia.
W pracy nad definicją zakresu wykorzystuje się następujące metody:
- konsultacje w zespołach roboczych,
- analizę dostępnej dokumentacji,
- dekompozycję procesów,
- użycie know-how z innych, podobnych przedsiębiorstw,
- rekomendacje ekspertów zewnętrznych
Przy określaniu zakresu warto posiłkować się narzędziami i materiałami, które pomogą stronom zaangażowanym w projekt na sformułowanie zakresu w sposób zrozumiały i akceptowalny przez przedsiębiorstwo i partnera wdrożeniowego.
Mapa procesów biznesowych: wykonana na potrzeby wdrożenia lub zupełnie niezależnie. Zwykle w takiej mapie nie używa się nomenklatury SAP, a zawiera ona definicję procesów docelowych (tzw. to-be), które nie zawsze są zgodne ze standardowymi procesami SAP. Wymagana jest zatem praca nad „tłumaczeniem” procesów z mapy na funkcje SAP. Zasadniczym walorem mapy procesów jest to, że daje ona konsultantom firmy wdrożeniowej szybki wgląd w strukturę i procesy odbywające się w przedsiębiorstwie.
Inwentaryzacja stanu obecnego: analiza obecnego systemu informatycznego, obiegu dokumentów, rodzajów dokumentów i procesów. Ta opcja jest wybierana, jeżeli klient nie zamierza przeprowadzać istotnych zmian organizacyjnych w trakcie wdrożenia.
Predefiniowany zakres jako lista kontrolna dla poszczególnych elementów systemu (element w zakresie tak/nie). Narzędzie to jest najskuteczniejsze, gdyż pokazuje wszystkie możliwe procesy, działania i potrzebne struktury danych, jakie oferuje system SAP. Zadaniem zespołu roboczego jest jedynie wybranie żądanych opcji z listy.
W przypadku wdrożeń SAP typu roll-out zakres wdrożenia może zostać ustalony w projekcie pilotażowym. Następnie modyfikuje się jego zawartość (tzw. GAP – analiza rozbieżności) o lokalne uwarunkowania prawne oraz istotne potrzeby rynkowe lub biznesowe.
Za każdym razem przy definiowaniu zakresu projektu należy bacznie zwracać uwagę na to, czy ustalony zakres będzie możliwy do wykonania z przyczyn technicznych, możliwości budżetowych firmy oraz pod kątem jej realnych potrzeb.
Weryfikacja zakresu
Proces ten musi być wykonany zarówno przez konsultantów, jak i zespół klienta. Konsultanci wykonują weryfikację pod kątem spójności oraz możliwości późniejszej realizacji ustalonego zakresu w systemie. Natomiast klient weryfikuje zakres pod kątem posiadanego budżetu, realnych potrzeb, planów rozwoju i strategii firmy oraz możliwości organizacyjnych itd. Wynikiem jest akceptacja zakresu, który będzie stanowił załącznik do umowy wdrożeniowej.
Czy zakres wdrożenia jest niezmienny?
Zdarza się, że w kolejnych fazach projektu, koncepcji, realizacji lub przygotowania startu pojawia się żądanie zmiany zakresu. Przyczyn tego może być wiele:
- błędne wykonanie analizy przedwdrożeniowej (faza 0),
- zdarzenia zewnętrzne (fuzje, zmiana strategii, zmiana otoczenia firmy, itp.),
- zmiany technologiczne
- określenie rangi zmiany: kosmetyczna, średnia, znaczna, krytyczna dla biznesu,
- jak proponowana zmiana wpływa na przebieg startu produkcyjnego i późniejszą eksploatację systemu,
- jaki wpływ na harmonogram i budżet projektu ma proponowana zmiana,
- czy istnieją alternatywne rozwiązania bez zmiany zakresu – np. zmiany organizacyjne w przedsiębiorstwie, rezygnacja z innych funkcjonalności itp.
Należy pamiętać o poinformowaniu o zmianie wszystkich uczestników projektu, na których pracę ma ona wpływ. Niezbędna jest aktualizacja odpowiedniej części dokumentacji projektowej związanej ze zmianą.
W oczywisty sposób zmiany zakresu wprowadzane na wcześniejszych etapach projektu są łatwiejsze do uwzględnienia – im mniejsza część docelowego rozwiązania została skonfigurowana, udokumentowana i przetestowana, tym mniej elementów musimy zmodyfikować lub powtórzyć (np. testy integracyjne).
Rzeczywisty koszt wprowadzenia zmiany zakresu zwiększa się więc wraz z postępem realizacji wdrożenia i jest najmniejszy w fazie początkowej. Z tego powodu w metodyce wdrożeniowej BCC duży na-cisk na definicję zakresu jest położony właśnie w „fazie 0” projektu.
Tomasz Horak, BCC
www.bcc.com.pl



Komentarze: